आयुष्य जगण्यासाठी नुसते विचार असुन चालत नाही.,
सुविचार पण असावे लागतात.. ,
आपण कसे दिसतो, ह्यापेक्षा कसे असतो याला अधिक महत्त्व आहे.

नात्याची सुंदरता एकमेकांच्या चुका स्वीकारण्यात आहे.. ,
कारण एकही दोष नसलेल्या माणसाचा शोध घेत बसलात.,
तर आयुष्यभर एकटे राहाल.

आपल्या आयुष्यात कोण येणार हे वेळ ठरवते,
परंतु आपल्या आयुष्यात कोण यायला पाहिजे हे मन ठरवते,
पण आपल्या आयुष्यात कोण टिकून राहणार हे मात्र आपला “स्वभावच” ठरवतो.

“उठा सकळजन उठिले नारायण”

उठा सकळजन उठिले नारायण ।
आनंदले मुनिजन तिन्ही लोक ॥१॥

करा जयजयकार वाद्यांचा गजर ।
मृदंग विणे अपार टाळ घोळ ॥२॥

जोडोनिया दोन्ही कर मुख पाहा सादर ।
पायावरी शिर ठेवूनियां ॥३॥

तुका ह्मणे काय पढियंते तें मागा ।
आपुलालें सांगा दु:ख सकळ ॥४॥

– संत तुकाराम

“ऊठ पंढरीच्या राजा”

ऊठ पंढरीच्या राजा वाढ वेळ झाला
थवा वैष्णवांचा दारी दर्शनासी आला, दर्शनासी आला
ऊठ पंढरीच्या राजा, ऊठ पंढरीच्या राजा

पूर्व दिशी उमटे भानू घुमे वारियाचा वेणु
सूर सूर वेणुचा त्या सुगंधात न्हाला, सुगंधात न्हाला
ऊठ पंढरीच्या राजा, ऊठ पंढरीच्या राजा

कुक्षी घेऊनिया कुंभा उभी ठाकी चंद्रभागा
मुख प्रक्षाळावे देवा गोविंदा गोपाला, गोविंदा गोपाला
ऊठ पंढरीच्या राजा,ऊठ पंढरीच्या राजा, ऊठ पंढरीच्या राजा

पुंडलीक हाका देई, उभ्या राही, रखुमाबाई
उभ्या राही, रखुमाबाई
निरांजने घेऊनी हाती सिद्ध आरतीला, सिद्ध आरतीला
ऊठ पंढरीच्या राजा, ऊठ पंढरीच्या राजा

– ग. दि. माडगूळकर

“उठि उठि गोपाला”

मलयगिरीचा चंदनगंधित धूप तुला दाविला
स्वीकारावी पूजा आता, उठि उठि गोपाला

पूर्व दिशेला गुलाल उधळुन ज्ञानदीप लाविला
गोरस अर्पुनि अवघे गोधन गेले यमुनेला
धूप-दीप-नैवेद्य असा हा सदुपचार चालला

रांगोळ्यांनी सडे सजविले रस्त्यारस्त्यातुन
सान पाऊली वाजति पैंजण छुनुछुनु छुनछुन
कुठे मंदिरी ऐकू येते टाळांची किणकिण
एकतानता कुठे लाविते एकतारिची धून
निसर्गमानव तुझ्या स्वागता असा सिद्ध जाहला

राजद्वारी झडे चौघडा शुभःकाल जाहला
सागरतीरी ऋषीमुनींचा वेदघोष चालला
वन वेळूंचे वाजवि मुरली, छान सूर लागला
तरूशिखरावर कोकिलकविने पंचम स्वर लाविला

– बाळ कोल्हटकर